Οι πρόσφατες τοπικές εκλογές στη Βαυαρία, μία εβδομάδα πριν από τη διεξαγωγή των γερμανικών ομοσπονδιακών εκλογών, έχουν ήδη σηματοδοτήσει μια νέα, όχι όμως απρόβλεπτη, στροφή στις ενδογερμανικές εξελίξεις.
Ανεξάρτητα από το εκλογικό αποτέλεσμα της Κυριακής, που θα κριθεί βασικά από την παραμονή ή όχι των Φιλελευθέρων στο Μπούντεσταγκ, εμφανές είναι πλέον ότι οι Βαυαροί Χριστιανοκοινωνιστές πρόκειται να δυσκολέψουν αρκετά τα κυβερνητικά πράγματα στο Βερολίνο. Είτε υπάρξει δηλαδή αναβίωση του μεγάλου συνασπισμού Χριστιανό- και Σοσιαλ- δημοκρατών είτε συνεχισθεί η συγκυβέρνηση της Μέρκελ με τους Φιλελευθέρους, οι Βαυαροί Χριστιανοκοινωνιστές φανέρωσαν ήδη τις πραγματικές τους διαθέσεις: δείχνουν σε κάθε περίπτωση αποφασισμένοι να αξιώσουν σημαντικό μερίδιο εξουσίας με τη συμμετοχή τους όχι μόνο στην κυβέρνηση αλλά και στα άλλα κέντρα λήψης αποφάσεων. Τούτο μπορεί ασφαλώς να έχει πολύ ευρύτερες επιπτώσεις και δη σε πανευρωπαϊκή κλίμακα.
Από τις εκτιμήσεις του εκλογικού αποτελέσματος της Βαυαρίας, όπου οι Φιλελεύθεροι έζησαν την πολιτική τους κονιορτοποίηση και την οποία μεθόδευσε κύρια ο σκληρός πυρήνας του βαυαρικού κατεστημένου, προκύπτει μια κοινή συνισταμένη, εκείνη δηλαδή που βλέπει πλέον μια εντεινόμενη διάσταση πολιτικών ανάμεσα σε Μόναχο και Βερολίνο.
Το εάν προσλάβει αυτό ανταγωνιστικό χαρακτήρα και σε ποια κλίμακα μέλλει να εκδηλωθεί, αν καταστεί δηλαδή ζήτημα εξουσίας μεταξύ των Χριστιανοδημοκρατών και των Βαυαρών καθολικών, τούτο είναι θέμα που θα φανεί ήδη κατά το πρώτο στάδιο των διαπραγματεύσεων για σχηματισμό ομοσπονδιακής κυβέρνησης, υπό την Ανγκελα Μέρκελ προφανώς. Διότι αν το εκλογικό αποτέλεσμα της Κυριακής επιτρέπει σχηματισμό κυβέρνησης από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, πράγμα δύσκολο όχι όμως και απίθανο, τότε το γερμανικό κομματικό-πολιτικό σύστημα εισέρχεται σε ένα «άλλο δάσος» και αρχίζει αυτόματα η δημιουργία νέων συγκλίσεων μέσα και ανάμεσα σε όλα τα κόμματα.
Το αποτέλεσμα λοιπόν των βαυαρικών εκλογών όπως και η ψήφος των Βαυαρών στις αυριανές ομοσπονδιακές εκλογές καθίστανται εκ των πραγμάτων ουσιαστικοί καταλύτες των πολιτικών εξελίξεων στη Γερμανία, αναδεικνύοντας πλέον ανοιχτά ζητήματα που ώς τώρα δεν θεωρούνταν εκεί προσεγγίσιμα.
Από την εποχή της επαναφοράς της έδρας της κυβέρνησης στην ιστορική γερμανική πρωτεύουσα, στο πρωσικό Βερολίνο, είχε αρχίσει να εκδηλώνεται ένας υφέρπων «αντιγερμανισμός» με δύο όψεις, στη Βαυαρία ως και αλλού.
Πρόκειται αφ’ ενός για την κλασική εκδοχή που εκφράζει κάποιους ρομαντικούς, οι οποίοι ονειρεύονται όχι μόνο απόσχιση της Βαυαρίας αλλά ακόμη και μια «παλινόρθωση» των Βίτελσμπαχ. Καθόλου τυχαία δε, το κόμμα των Βαυαρών (Bayernpartei) διπλασίασε το ποσοστό ψήφων του στις πρόσφατες βαυαρικές εκλογές.
Η άλλη τάση όμως, η σοβαρή ρεαλιστική, εκδηλώνεται με την προσπάθεια ανόδου των Βαυαρών Χριστιανοκοινωνιστών σε ομοσπονδιακό κυβερνητικό επίπεδο, απειλώντας κατά καιρούς μάλιστα και με εκλογική κάθοδο του κόμματός τους σε όλη τη Γερμανία. Αυτή η τάση ενίχυσε τώρα τη θέση του Βαυαρού πρωθυπουργού Χορστ Ζεεχόφερ, ο οποίος θα διαπραγματευθεί πρώτα με την καγκελάριο Μέρκελ και με νέους όρους βεβαίως τη σύνθεση και το πρόγραμμα μιας νέας κυβέρνησης.
Ηπροεκλογική κατάσταση συνεχίζει ωστόσο να παραμένει το ίδιο οριακή στη Γερμανία χωρίς να διακινδυνεύει κανείς σίγουρες προβλέψεις έστω και αν βλέπει σαν λίαν πιθανή την παραμονή της Ανγκελας Μέρκελ στην καγκελαρία.
Πολλά θα κριθούν από την τύχη των Φιλελευθέρων, οι οποίοι κυριολεκτικά παραπαίουν, όπως τούτο καταγράφηκε όταν ο κύριος ομιλητής τους, Ράινερ Μπρούντερλε, κατέπεσε για δεύτερη φορά γλιστρώντας σε προεκλογική συγκέντρωση. Ορισμένοι δε υποστηρίζουν ότι το φιάσκο που υπέστησαν στη Βαυαρία οι Φιλελεύθεροι ίσως τους δώσει κάποιους ψήφους συμπάθειας σε άλλα κρατίδια και γλιτώσουν έτσι την αποπομπή τους από το Μπούντεσταγκ. Ομως, και σε αυτή την περίπτωση, σίγουρο δεν είναι καθόλου ότι θα σχηματισθεί κυβερνητική πλειοψηφία εδρών με τους Χριστιανοδημοκράτες. Ουδείς άλλωστε πρόκειται να στενοχωρηθεί πλέον από μια νέα εκλογική πανωλεθρία του FDP, ενώ φαίνεται να λειτουργούν ήδη οι εναλλακτικές επιλογές του συστήματος ερήμην των Φιλελευθέρων. Και αν ερωτηθούν επ’ αυτού οι βαρόνοι του Μονάχου, τότε θα τους παρακινήσετε απλά να γελάσουν με νόημα…